رهبر معظم انقلاب، یک منتقد و صاحبنظر جدی موسیقی بود، موسیقیشناس بودند و دید فنی بالا در این حوزه داشتند جوان آنلاین: آیین سوگ اربعین شهادت «امین ایران» با حضور جمعی از اهالی فرهنگ، هنر و رسانه در تالار وحدت برگزار شد.
نامگذاری این مراسم سوگ، برگرفته از تخلص «امین» بود که رهبر شهید انقلاب برای سرودههای خود انتخاب کرده بودند. نوازندگی سنج و دمام پیش از آغاز رسمی برنامه، نمایش تصاویر شهدای دانشآموز مدرسه شجره طیبه میناب و برگزاری کارگاههای هنری نقاشی از بخشهای جنبی این رویداد بود.
در ابتدای مراسم سرود ملی کشورمان توسط ارکستر ملی به رهبری همایون رحیمیان اجرا شد. در این مراسم افشین علا، شاعر با ذکر خاطرهای از رهبر شهید انقلاب، ابیاتی را به ایشان تقدیم کرد و گفت: آخرین خاطرهای که از محضر رهبر انقلاب دارم مربوط به سال قبل است. در نماز روز یکشنبه مشرف شده بودم. پس از نماز ایشان هنگام خداحافظی این کمترین را مورد تفقد قرار دادند و خواستند اگر نکتهای دارم بگویم. مدتها بود که فکر میکردم آقای ما به سن کهنسالی رسیدهاند و همسن امام راحل هستند. گفتم راضی نیستم سر پا بایستید. ایشان با همان تواضع و محبت پیرامون نکتهای فرهنگی که مرا آزار میداد ۱۰دقیقه سخن گفتند.
وی افزود: از این سخنان فیلمها و تصاویری ثبت شد و امیدوارم در یورش وحشیانه قوم مغول به مسکن رهبر انقلاب، اسناد و فیلمها از این دیدارها حفظ شده باشد، نه به خاطر شخص من بلکه به خاطر اینکه همگان بدانند مرجع ما کیست و چه مسئولیت سنگینی دارد، که نه تنها در ایران بلکه در جهان اسلام اثرگذار است.
یک منتقد و صاحبنظر جدی موسیقی
حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی ایران در این آیین ضمن عرض تسلیت به مناسبت شهادت رهبر معظم انقلاب و دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب، سرداران و فرماندهان شهید اظهار داشت: از گفتار و خاطرات شنیدهشده درباره رهبر معظم انقلاب، به ویژه از اشخاصی که سالها با ایشان آشنا بودهاند، به ویژه در حوزه موسیقی، اشراف و شناخت ممتاز ایشان از موسیقی تأیید میشود.
نوربخش افزود: رهبر معظم انقلاب، یک منتقد و صاحبنظر جدی موسیقی بود، موسیقیشناس بودند و دید فنی بالا در این حوزه داشتند و در دیدارهای دهه ۷۰ با بیانات فنی درباره موسیقی و آثار شاخص جهانی و تأثیراتشان، تسلط و اهمیت دیدگاههای موسیقیشناسی را نشان دادهاند.
نوربخش با اشاره به انسجام ملی ایجادشده در پی جنگ تحمیلی سوم گفت: جنگ رمضان، از ابتدا هویت و موجودیت ایران را نشانه گرفته بود. برخی زود دریافتند که چنین بوده و خیلی از آنها تغییر موضع دادند و برگشتند و ایران به یک پیکره واحد تبدیل شد و رعشه بر اندام دشمن انداخت و خیالهای باطل را ناکام گذاشت.
وی از این وحدت و همدلی کشور به عنوان رمز بقای ایران یاد کرد و گفت: همه اقشار هنرمند و مردم وظیفه خود را انجام دادهاند و کمپین «جان فدایی» با گسترهای فراگیر به اجرا درآمده است.
ناصر فیض شاعر نیز در این آیین با اشاره به خاطراتی از رهبر معظم انقلاب اظهار داشت: دیدار با ایشان سرشار از ظرافت بلاغت و هوشمندی بود. کسانی که فرصت دیدار با رهبر انقلاب را پیدا کردند، خاطرههای فراوانی خواهند داشت و آیندگان برای تحلیل آنها خواهند کوشید.
مفتخر به دریافت مدالهای متعدد
مهدی فضائلی، عضو دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب در این مراسم گفت: برای بزرگداشت چهلمین روز شهادت شخصیتی این برنامه برگزار شده که بیبدیل بوده است. ایشان مفتخر بودند و مفتخر شدند به دریافت مدالهای متعددی که شرافتمندان و آزادگان زمین به داشتن یکی از آنها مباهات میکردند، اما رهبر شهید همه این مدالها را روی سینه نصب کردند و به گردن آویختند. قبل از پیروزی انقلاب در دوران منحوس پهلوی، ایشان افتخار مبارزه با نظام طاغوت را داشتند. در آن نظام بارها دستگیر و به زندان افتادند و مورد شکنجه قرار گرفتند و تبعید شدند و هریک از اینها مدال افتخار برای انسانی شریف و مجاهد فی سبیل الله است.
وی افزود: پس از پیروزی انقلاب ایشان افتخارات متعددی داشتند. با شروع جنگ مدال رزمندگی را بر سینه نصب کردند. با لباس رزم از میدان جهاد به تهران میآمدند و خطبه نماز جمعه میخواندند. ایشان در ادامه مفتخر به جانبازی به دست یک گروهک شریر شدند و دست مبارکشان آسیب جدی دید و تا مرز شهادت رفتند و معجزهآسا به حیات بازگشتند و نهایتاً پرافتخارترین و زیباترین مدال، مدال شهادت که توسط خبیثترین انسانهای روی زمین در زمانه ما بر گردن ایشان آویخته شد. شخصیتی را در ذهنم ندارم که همه این مدالهای افتخار را یکجا کسب کرده باشد و این چیزی است که با چشم مادی دیدیم.
مهدی قزلی، داستاننویس که دیگر سخنران مراسم بود، بیان کرد: یکبار در سفر خارجی به یک برنامه ادبی بینالمللی یک بندهخدایی گفت چطوری با ایرانی بودن؟ گفتم در تاریخ و جغرافیایی هستم که شما آرزوی آن را دارید. ما امکان ندارد بخواهیم آدرسی به هم بدهیم، امکان ندارد نام یک ادیب یا شهید را بیان نکنیم. من در کشوری هستم که رهبرش با شعرا و ادبا قرارهای منظم دارد. من در بومی هستم که شخص اول مملکت در دهه دوم زندگی حداقل یک هزار عنوان رمان خوانده است. گفتم در کشوری هستم که مهمترین رویداد بینالمللی و فرهنگی آن نمایشگاه کتاب و حضور رهبر در این رویداد است. کشوری که دفتر رهبر آن کتابخانه است. شخص مقابل من گفت حتماً میخواهی بگویی کتاب تو را هم خوانده و گفتم بله کتاب من را خوانده و بر کتابم تقریظ نوشته است.
احمد ابوالقاسمی، قاری بینالمللی کشور نیز گفت: قاریان قرآنی افتخار داشتند در جلساتی که سالی یکبار بیش از پنج ساعت طول میکشید حضور یابند. رهبر انقلاب پنج ساعت تلاوت گوش میکردند. در یک جلسه کاری چند دقیقهای باید خدمت فرزند ایشان که امروز زیر پرچم ایشان زندگی میکنیم، رسیدم و ایشان فرمودند رهبر فقید که از ساعت ۵ صبح به دفتر کار میروند اول تلاوت قرآن پخش میشود و در زمان استراحت هم تلاوت قرآن قطع نمیشود.
این قاری ادامه داد: شیرینترین خاطره من از نزدیک دیدن ایشان بود. آنچه در تصاویر هست با حضورشان فرق دارد. صورتم را پیش بردم و زیر گلوی من، حنجرهام را بوسیدند که این برای من یک مدال بود.
در ادامه این مراسم محمدرضا دوستمحمدی طراح گرافیک و تصویرگر به نمایندگی از هنرمندان هنرهای تجسمی در این آیین خاطرات خود را از دیدار با رهبر معظم انقلاب بیان کرد.